Pierwsza w życiu seria rysunków zaczęła się śmiesznie.
Moja śliczna odjechała na parę dni, aby odwiedzić męża.
Dała mi papiery, piórka, tusz i zaleciła terapię zajęciową.

Próbowałem rysować jej ciało naprzeciw wielkiej nocy, i polubiłem zajęcie, na jakieś dwa lata.

na plecach nadwiślańskiej równiny
na płatkach maków
wdłuż ścieżki
wśród pól
pamięć
zatacza się
w odurzającym zapachu sierpnia

brzeg rzeki
pasie się na łące ukrwionego mózgu
w podniecającym wirze światełek i wierszy
przetwarza się zwolna
w skrzydła
dla miłości

aby cię unieść